Değişim ve liderlik hakkında bazı düşüncelerimi paylaşmak isterim:   Son surat “sürekli değişime” doğru gidiyoruz. Çocuklarımıza sürekli değişimi anlatıp alıştırmamız lazım. Aksi halde ortada kayıp bir nesil olacaktır! Değişmeyen olamaz. Mesele ne zaman? Lider toplumun bu sürekli değişim cağına daha çabuk veya daha geç erişmesini sağlayacaktır.      Liderin prensipleri değişime ayak uydurmasını önlememeli. Dünya vatandaşı olarak toplumun önü açılmalı aksi halde eskide kalan ırkçı ve ayrımcılık toplumun önünü kapar. Her zaman büyük resme focuslanabilmelidir. Hakiki liderler akılda kalır. Bunlar akıntıya rüzgara karşı gelip yeniliğe açık olanlardır. Kesinlikle her zaman politically correct olarak yenilik yapamazsınız! Benim çocukluğumdan bu yana hatırladığım isimler Adenauer, De gaulle, Kennedy,  Gorbachov, Blair, Schroeder, Putin, Erdoğan. Hepsi de farklı olmuşlardır. Farklı yolda ve tarzda olmuşlardır. Lider güçlüdür. Güç yozlaştırmaz. Gücü kaybetme korkusu yozlaştırır. Hakiki lider güç hastalığına kendini kaptırmaz… vs vs vs… Havada bir yerden iyi hafta sonları.

Sevgiler Cuneyd.

“…bütünlük, teslim olma, samimiyet, güven ve barış…”

Bu Kurban Bayramının gerçek anlamı (kesinlikle hayvanları kurban etmek olmayıp), dünyevi isteklere/mülklere çok fazla bağlanmamamız gerektiğini ve bunların hepsini feda etmeye hazır olmamız gerektiğini hatırlamaktır. Haccın Ramazan Bayramı diye anılmaktadır.

Yine Vikipedi’den:

“…İslami hacca gitmenin etkisi üzerine 2008’de yapılan bir çalışma, Müslüman topluluklarının Hac deneyimlerinden sonra daha olumlu ve hoşgörülü olduklarını ortaya çıkarmıştır. Harvard Üniversitesi’nin John F. Kennedy Siyasal Bilgiler Fakültesi ile müştereken yürütülen, Haccın Etkisini Tahmin Etme: Küresel İslam Toplantısında Din ve Hoşgörü başlıklı çalışma, Haccın “inancı ve etnik gruplar ve İslam mezhepleri arasındaki eşitlik ve uyumu arttırdığını ve kadınların eğitimi ve istihdamının daha geniş çapta bir kabul ediş hali de dahil kadınlara karşı daha olumlu tavırlara yönelttiğini” ve de “Hacıların barış ve farklı dinlerin müritleri arasındaki eşitlik ve uyuma daha çok inandıklarını” yazmaktadır.

Sivil Haklar Hareketi sırasında bir Amerikan aktivisti olan Malcolm X, 1960lı yıllarda Hacda yaşadığı sosyolojik atmosferi şu sözlerle tanımlamaktadır:

Dünyanın dört bir yanından gelen on binlerce hacı vardı. Her renkten hacı vardı, mavi gözlü sarışınlardan siyahi tenli Afrikalılara kadar. Ama hepsi aynı ritüele katılıyorlardı, Amerika’daki deneyimlerimin bana bir beyaz ve beyaz ırktan olmayan kişi arasında asla var olamayacağına inandırdığı bir birlik ve kardeşlik ruhu sergiliyorlardı. Amerika’nın İslam’ı anlaması gerekiyor çünkü bu, toplumundan ırk sorununu silen tek din. Bu sözleri benden duymak sizi şaşırtabilir. Ama bu hac ziyaretinde gördüklerim ve yaşadıklarım benim daha önceden sahip olduğum düşünce şeklimi büyük ölçüde yeniden düzenlemeye zorladı.

Ramazan Bayramınız kutlu olsun ve dünya farklılıkları unutarak benzerliklere yoğunlaşsın ve bunları kutlasın! Biraz safça bir dilek mi? Bence değil, zira belli bir yere varmak için ilk olarak tahayyül etmemiz ve dilememiz gerekir. Ben asla pes etmem.

İnsanlığın (tüm millet, kültür ve dinlerin) birlikte kutladıkları, eğlendikleri yegane gecedir bu gece! Kimisi yıl başı, kimisi tatil olduğundan… Sadece bu bile kutlama için güzel ve yeterli bir sebeptir! Bu vesile ile kendim için yeni yılda da istediğimi paylaşmak isterim :

Allah’ım, lütfen beni sevgisiz, hedefsiz ve umutsuz bırakma! Farklılığımı hissettir. Hüzün, vesvese ve endişeyle yasayanlardan yapma… Lütfen Allah’ım…

Hayırlı Seneler.

Sevgili Arkadaşlarım, Sevgili Herkes,

“Hastalıklardan biri de önyargıdır. Hepimiz – az ya da çok – bu önyargılarca idare edilmekteyiz. O yüzden bu yazımın siyasetle alakası olmadığını en baştan ifade ediyorum.

Çoğumuz hiç farkında olmadan, kimimiz daha az, kimimiz daha çok hastalanarak bu malum virüsle de tanışacağız. Bilhassa benim jenerasyonumdaki bazılarımız dünyamızı da değiştirebileceğiz.

Bilinen tedbirleri alıp, neticeyi de kabullenip, kendimizi asıl büyük tehdide odaklamamız gerekir:

KORKU.

Şu anda dünyamız korku ile idare edilmektedir. “En laftan anlamayan dahi” artık korkmuş, evinde oturup idare edenlerden medet ummaktadır. Zamanında İbn-i Sina’nın salgınlarda tavsiyelerinin, camii dahil kalabalık yerlere gitmeyin, evde oturun ve benzeri, en önemlisi de “korkmayın” olmuştur.

Çoğumuz sadece bu korkudan dolayı “Sokağa çıkma yasağı neden uygulanmıyor” demekte ve bunun ilan edilmeyişinden dolayı da idarecileri suçlamaktayız.

Beni bilen bilir ki hayatımın çoğunu işim gereği yurtdışında geçirmekteyim ve bundan dolayı İspanya, İtalya, Almanya, ABD, Çin, İngiltere, Fransa, Rusya gibi memleketlerde çok tanıdığım oldu. Sizlerin de mutlaka pek çok tanıdığınız vardır. Şükür internet çalışıyor, açın, bir oraların durumunu sorun, ondan sonra Türkiye’ye bir bakın: Acaba nerede tam bir sokağa çıkma yasağı olmuştur? Wuhan… başka? Rusya 1 haftalık “tatil”, Hindistan’ın bazı kısımları. Bir de bazı bölgelerde gece saatleri çıkma yasağı var, o kadar.

Buna sebep nedir?

(En kötü senaryoda, 80 milyonluk nüfusumuzun %0,3’ünü kaybedebiliriz. Çok şükür, daha da az olacak gibi görünüyor.)

Peki tam bir sokağa çıkma yasağı yapılsa, yani tüm üretim ve işyerleri kapanıp bütün hayat dursa ne olacaktır?

Tüm nüfusun ihtiyacı, evet 80 milyonun insanın ihtiyacı, devlet tarafından karşılanacaktır. Ayrıca tüm iş hayatı durduğundan 2-3 ay sonra her şey sıfırdan başlayamayacaktır. Çünkü keşke, Bill Gates’in dediği gibi herkes aynı anda dursa, o zaman tamam, ama sadece biz yaptığımızda çalışan ekonomiler bizim pazarlarımızı ele geçirecektir. Sadece ihracatın tekrardan toparlanması en iyi ihtimalde çok çok uzun yıllar alabilir.

Ekonominin çökme neticesi ise kısa süreli sağlık sistemi rahatlamasına karşılık, daha büyük ve uzun süreli yıkımın yanı sıra daha yüksek ölüm sayılarını getirecektir.

Ayrıca hükümetlerin bu zaman zarfında 80 milyona bakabilmesi için ihtiyacı olan maddi imkânı da yoktur. Bugün bizden 5 kat zengin olan Almanya dahi para basmaya başlamıştır. ABD çok daha büyük sıkıntıdadır çünkü onlar da karşılıksız olarak 2,2 trilyon doları doğrudan piyasaya sürmüştür. Yani insanlara, Walmart’a gidip harcaması için para vermiştir. 2008 krizinde ABD 880 milyar doları yine karşılıksız basıp, ancak uzun vadeli tahvil satarak piyasadan anında toplamayı başardı ve enflasyonun yükselmesini durdurdu. Ancak bu sefer bu şansı yok. ABD ciddi enflasyonla karşı karşıya kalacaktır.

Yardım Kampanyası

Sevgili Herkes,

Farkında olmayabilirsiniz, devlet Aile, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na bağlı ve her ilçede bulunan Sosyal Yardımlaşma Vakfı aracılığı ile doğrudan en fakir 2 milyon aileye yardım yapmakta (hani senelerdir kimimiz dalga geçerek kömür, makarna diyor ya, işte o …).

Bilhassa şu anda bu ailelerin azıcık olan gündelik gelirleri de yok oldu. Bizler sıcak evimizde şu anda laptop başında oraya buraya videolar yollayıp laf yetiştirirken, bu aileler açlık çekiyor. Bisküvi kırıntısı ile doymaya çalışan ailelerden bahsediyorum. Bu başlatılan kampanya doğrudan bu ailelere gidecek (bence devletin hatası bunu herkese bu şekilde anlatmamasıdır).

Ayrıca bu kampanya “imkânı olanlar”a yönelikti. Halbuki yardım istemese parayı kim ödeyecek biliyor musunuz? Herkes… Çünkü para basılacaktı.

Enflasyonun sonucu olarak herkesin cebinden para çıkacak. Tek alternatifi tabii ki uzun vadeli borçlanmadır. Bunun için de ayrıca uğraşıldığını tahmin ediyorum. Özel borçlanma imkânı bulup da geri çevirme hatasını yapmayacaklardır.

Bir de az da olsa bildiğimiz, geniş ölçüde uygulamadığımız, bir hayır şekli geleneği olan “zekât” olayı vardır. Zekât verenlere, zekâtlarını Ramazan’ı beklemeden bir ay önce vermeleri rica edildi, çünkü bu hayır ödemeleri Sosyal Yardımlaşma Vakıfları kanalı ile bu ailelere ulaştırılması planlandı.

Ben şahsen, tek bir kaynağın bu yardımları ihtiyacı olanlara daha iyi ulaştırılabileceğine inandığım için vakfa elimden geldiği kadar yardım ettim. Ayrıca Rusya, İsviçre, ABD gibi kendi ülkelerinde de çok büyük sıkıntı çeken yerlerden bile yardım buldum.

Sevgili Herkes,

Bizim kültürümüz başkalarından farklı olarak elimizden geldiği kadar din, dil, ırk farkı gözetmeden herkesi düşünür.

Kendimiz iyi kötü idare ederken, ihtiyacı olan başkalarına da yardım etmemizi yadırgayanlara söylüyorum.

Yardım, paylaşma kültürünü benimsemeseniz dahi, sizler hiç olmazsa “fayda” mantığını anlarsınız.

Şimdi şunu düşünün, Almanya, ki sözüm ona en iyi durumda; ancak Lüksemburg, İtalya ve İspanya şu anda perişan durumda. Hastalara bakacak değil doktor, hemşire bulunamıyor. Herkes pandemiyi sağ salim atlatmak için evinde kalmaya çabalıyor.

Bilhassa İtalya ile İspanya vatandaşları kızgın ve kırgın. Hem kendi devletlerine hem de Avrupa Birliği’ne. Daha bugün bana hem İtalya hem İspanya’dan arkadaşlarım (normal vatandaşlar) dünkü Dışişleri Bakanımız ve akabinde Cumhurbaşkanımızın söylediklerinden ne kadar mutlu olduklarını, Avrupa Birliği diye bir şey kalmadığını ifade ettiler. Normal bir zamanda binlerce uçak dolusu yardımla yapılamayacak diplomatik faydayı şu anda bir uçakla görüyoruz, hem de direk halktan.

Lütfen tüm bu söylediklerimi toparlayın ve etrafınıza yayın.

Korku

Korku tarafından yönetilmememiz lazım. Bugünler geçecek. Tüm dünya ciddi derecede fakirleşecek. İyi idare edenler daha az, kötü idare edenler daha çok, ancak herkes fakirleşecek.

Ancak benim “korktuğum” sağlık, gıda karşılığında ve bazı ülkelerde emniyet (bizim bugün için ne kadar şanslı olduğumuzu hatırlatmam gerekiyor, ne demek istediğimi Paris ve Los Angeles’daki arkadaşlarınıza sorun) karşılığında tüm özgürlüğümüzü teslim etme olasılığıdır.

Korktuğum şey bu salgın sonrasında dünyanın Totaliter Rejimlere daha açık olabilme durumudur.

Bu tam bir birliktelik için iyi bir zamandır. İnsanlar birbirlerine yardım elini uzatsa, … fakat bireyler olarak, bizler hala bir uçak malzemeyi olay yapıyoruz, bu sadece üzücü. Ama gerçek bu. Hayırlısı diyelim.

Saygı ve sevgilerimle

H. Cuneyd Zapsu

İstanbul, 20 Aralık 2020

Sevgili çalışma arkadaşlarım,

Birçoğunuz bana ne olacak diye sormakta… Ben doktor değilim. Sadece dünya ile ilişiğim devam ediyor, bu pandemi esnasında da ABD’yi gördüm, Avrupa’nın değişik ülkelerini gördüm, Asya’yı gördüm, insanlarla temasım var… Ve bunları toplayıp mantık yürütmeye çalışıyorum.

Önce bugünümüze şükretmekle başlamak istiyorum. Şükür, şükür, çok şükür… Şükrün gücüne inanıyorum. Şükür tabii ki Allah’a, bununla birlikte aile fertlerine, is arkadaşlarımıza, herkese, her şeye… başta Goethe’nin de çok güzel yazdığı (Goethe Sadi’den aldığını söylüyor “West-oestlicher Divan” da) gibi nefes alıp verebilmeye… rahatlatır ve güç verir şükür… (benim cebim sizler de var, whatsappımda resim altında ne yazıyor hem de çok uzun senelerdir bir bakın: “Şükür, şükür. Çok şükür”.

Konuya dönüyorum bu iş başka yere varmadan.

Aşağıdaki videoda bir Alman Doktor basit ve düzgün sözlerle -önce pandeminin gerçekliğini sorgulamış, arkasından ise yeni tip aşının riskinden bahsetmiş ve resmî zorlama olmasa bile neticede gayriresmî de olsa zorlama olacağından bahsetmiş…

Bilinçli -çünkü pandemi algısı ve aşı karşıtı- “yanlışları” da var. Misalen evet, maske filtresi virüsten çok daha büyük, aradan geçer… ama herkeste maske olduğunda ki zaten de mesele virüsün tek başına değil ki, bir damla ile ulaşmasını önlemek, benden bu damla ile maskeye rağmen çıkıp karşımdakinin maskesine rağmen ona ulaşacak… Bu şekilde düşünüldüğünde tabii ki anlamı var…

Mart ayında yine size yazmıştım, hatırlayın: O zaman bazı sözüm ona Doktor olmuş kişiler de dahil, “sadece hasta olduğunu sanan taksin” diyordu, ben de hiç anlamayan biri olarak sizlere “olur mu öyle şey, kim hasta olduğunu bilecek kim bilmeyecek, herkes hemen taksin” demiştim…

Neticede evet, su sıralar hep denen:

Herkeste maske, hijyen – el yıkama ve ayrıca da uzak durma (maske dahi olsa kalabalığa girmemeye çalışma) en basit, en doğru şey.

Bunun dışında şahsi kanaatim bugün için:

Bu pandeminin ölüm oranlarına bakıldığında, bu kadar dünyayı durduracak, herkesi kapatıp çıldırtacak bir olay kesinlikle değil, hele sıhhatli kişiler için hiç değil bu pandemi.

Mart’ta da dediğim gibi su anda iddia ediyorum, kapanmanın bedeli bu pandemi neticesi ölenlerden çok ama misli ile çok fazla oldu bile ve olacaktır dünyamızda.

Tüm dünyanın küçülmesi üst gelir sınıfında değil ama alt gelir sınıflarında, Doktora gidememe, ilaç alamama, gıda alamama…. En alt sınıflarda ise şimdiden WHO verilerine göre resmen 30 milyon insan her seneden daha fazla açlıktan ölmüştür, yardımlar yardım eden ülkelerin imkânları olmadığından da yardım edecek insansızlıktan da durmuştur…

Ancak bu hastalığın bulaşıcılığı o kadar yüksek ki, bir anda sağlık sistemini çökertiyor.

İlk dalgada Türkiye’de her ne kadar yeni hastaneler kurulmuş olsa bile -sağlık elemanı yetiştirme tabii ki hastane kurma kadar kolay olmadığını bizde dahi (dahi diyorum çünkü dünya inanın daha kötü durumda, çünkü kimse ilk dalga da gereken hazırlığı yapamadı, tek elden anında karar alamadıkları için misalen Almanya’da devletin bir hastane kurma kararı bile yıllar sürer – Berlin hava alanının 10 senede bitirilememesinin sebebini bir araştırın) geçen gün bir Doktor tanıdığım “3 gündür buradayım (hastane) duş yapacak vaktim yok durum kötü” dedi…

Mesele öldürücülüğünden fazla bulaşıcılığı ve sağlık sisteminin anında bastırma ile bununla bas edememesi.

Düşünün resmî rakama göre bir ara hastane yatağının her gün 5000’den fazla azalması… acillerin dolup taşması, özel hastanelerde dahi kuyruk olması, ama asıl sıkıntı Dr, Hemşire yetersizliği, yorgunlukları, moral bozukluğu… o kadar ki, bugünü atlatabilmek için ön safta savaşan sağlıkçılarımıza sorsanız “deli misiniz, hemen aşı olun” derler… Çareleri yok…

Kapanmalar da öncelik, hastalığı yok etme değil, sağlığa nefes verebilme için bulaşı azaltmak… Yoksa herkes sonunda (aşı olmazsa) bir şekilde tanışacak bunla. Taa Mart’ta dediğim gibi…

Tekrar bugün için düşündüğüm:

Telaş etmeyip (sevgili Özdemir Asaf’ın dediğini hatırladım: “Yaşamak değil, Beni bu telaş öldürecek”) korkmayıp (bağışıklık sisteminizi düşürür),Bunun da bir imtihan, bir değişik tecrübe olduğunu kabullenip Hepimiz -bilhassa benim gibi gençler daha da – dikkat etmeye çalışacağız. Kendimizi sakınacağız… Ne zamana kadar?

Ya antikorumuz oluşana kadar, ya da salgının yumuşadığı ve sağlık sisteminin normal bakımı verebileceği zaman kadar. Çok açık söylüyorum. Bugün şayet Doktorlar rahat, hastaneler rahat olsa, grip nasılsa bu da -tabii ki çok daha ağır olmakla- aynı şekilde bir salgın muamelesi görmesi gerekirdi.

Kimsenin kabuğuna çekilmesine gerek yoktur. Bu hastalık da tabii bir seleksiyondur diye düşünmemiz gerekir. Allah’ın Halim sıfatını düşünün. Cunku bu şekilde hayat insan yaradılışına aykırıdır! Gelelim aşıya. Bir kere “şart değil, isteyen olmaz…” bence palavra. Cunku eninde sonunda hayat devam etmeye mecbur ve bırakın uçak seyahatini, otobüs, tren, süpermarket, sinema vs bile aşısız almayacak. Dünya aşısız almayınca mecburen Türkiye de buna uyacak.

Evet millet aşı olur, sizler de kendinizi korudunuz, geçen yaz gibi azaldı hatta yok oldu değil mi… Ne yazık ki diyorum, aşısız atlatmaya imkân olmayacak – burada komplo teorileri devreye giriyor – başka zaman…

Neticede ne yazık ki 2021 aşı yılı olacaktır. Bizde önce Çin, akabinde inşallah Türklerden biri veya üçü de başlayabilir ilkbaharda…

Klasik Aşı… Yani Çin, Rus, bazı yeni Almanlar, Fransız, ve yakında gelecek olan Türkler…

Bunlar bizim bildiğimiz bırakın Dr. Koch’u taa eskilerde analarımızın bebeklerin kollarını çiçek hastalığı ile çizdiği gibi yüzyıllardır belki daha da eski kullanılan ya düşük miktar ya da uyutulmuş virüs verilip vücudun bunu yenmesi ve böylece hazır olmasını sağlamakta. Yani vücudu asıl tehlikeli miktar geldiğinde hazır olması için…

Klasik her aşıda belirli kişilerde bir miktar yan tesiri gözüküyor, yani az miktar olsa dahi hasta olabilen vs vs. grip aşısını düşünün, bizim Murat bu sonbahar oldu kaç gün grip oldu, ben oldum bir şey olmadı, bu da bünye ve imuna bakıyor. Yani olabilecek “hasar” bir yerde belli. Bu risk her aşıda var.

Bu kere fark ne? Evet bu sefer bu risk daha fazla olabilir – ya da olmayabilir, bilmiyoruz, çünkü 1 senede değil en az 5-6 senede deneylerden sonra başlanılacağına hemen girdi devreye – çare yok çünkü…

Dediğim gibi, hastalık şayet bu kadar bulaşıcı olmasa, sağlık sistemini çökertmese 5-6 sene sonra başlanırdı klasik aşıya…

Yapacak hiçbir şey yok artık.

Ancak diğer Biontech vs yeni tip aşılarına gelindiğinde.

Bu insanlık tarihinde bir ilk, bir devrim.

Çünkü aslında aşı değil, yani virüs verilmiyor, bir mesaj veriliyor vücuda. Deniyor ki “bak sen bundan sonra su cins şeyler geldiğinde hazır ol, anti güçlerini şimdiden geliştir… İyi de vücuda hücum emri veriliyor… Bu emri dışarıdan alıyor vücut, kendi beyniyle geliştirmiyor… Ben bu konuda Alman Doktorun dediğine inanıyorum.

Asıl bundan korkmalı çünkü bunun yan tesirinin olup olmayacağı değil, (alerji vs palavra o anında gözüktüğünden hal olur) şayet olursa ne olacağı hakkında hiç ama hiçbir tecrübe yok çünkü zaman olmamış, bunun tesiri belki de bir sonraki jenerasyonda çocuklarımızda dahi çıkabilir. Düşünün mutasyona uğramışsa bu mesajı -yani kulaktan kulağa geçerken azıcık değişmiş ve- vücudumuz bu virüs yerine vücudumuza gerekli başka bir seyi yok ederse? Allah korusun ama bu tehlike ciddi mevcut (hangi Doktor tersini derse bir sorun: %100 garanti veriyor musun? %1 hatta %o 1 risk varsa ve milyonlarca, belki de milyarlarca insan bir anda telef olabilirse…!

Bir şey daha: Bir gariplik yok su iste? Tüm gelişmiş ülkelerde GDO (yani genetiği ile oynanmış) gıdalara yasaklar kondu, limitler kondu… Türkiye’de de şu an öyle… Korktuk, çünkü böyle gıda yersek belki bizde de vücudumuzda da birtakım tesirleri olabilir diye…

Hmmm… Şimdi ise bırak gıdamızı direkt vücudumuza RNA mesajı iletiyoruz… Bir mantıksız durum yok mu? O zaman bırakalım su GDO işinin peşini de…

Bu arada lütfen yanlış anlatmış olmayayım, ben bu yeni teknolojilere karşı değilim, misalen bizim Türk çiftinin bulduğu aşı neden hemen piyasada? Çünkü onlar vücuda zaten senelerdir yanlış duymadıysam kanser tedavisi için mesaj vermeye çalışırken Covid çıkınca ona yönelmişler… Hakikaten de tutup vücuduna Allah korusun Kemoterapi ile perişan edeceğine buna başvurulur, kotunun çok daha iyisi, riskin çok daha azını yaparsın…

Belli olan şu dünya buna süratle gidecek, Gen teknolojisindeki tüm tabular bence bu hastalık ile bir anda kalkmıştır bile…

Tüm bunlar tamam.

Ama benim mütevazı (yani hakikaten bir şey bildiğimden değil, ikidir diyorum o yüzden kimse “CZ diyor doğrudur” diye kabullenmesin):

Ben bu yeni teknolojinin öncü kobaylarından olmak istemiyorum.

Risk grubundaysam bu hastalık perişan ediyor. O yüzden (kendim dahil) hemen, diğer kişilerin ise şayet mecbur kalırlarsa Klasik aşıyı tercih etmelerinin daha doğru olduğunu düşünüyorum.

Yeni teknoloji bir iyice kendini göstersin bakalım, belki çocuklarımız zaten başka türlü aşı bilmeyecekler.

Öyle ya da böyle bir an önce hayatımıza kavuşmamız lazım, çünkü bence en önemli sağlımız olan ruh sağlımızı kaybediyoruz.

Aralık ayı içinde inşallah 1. gruba başlanacak, 1-2-3-4’üncü aylar iyi kötü 1. grup biter, belki 2’ye başlanabilir. Elimizde yeterli aşı olduğu taktirde TR’de aşı kampanyaları birçok ülkeden daha iyi durumda, ayrıca klasik aşının lojistiği ile yeni “mesaj” aşısına lojistik problem karşılaştırılamayacak kadar farklı (yenisi -80 dereceydi galiba, inanılmaz zor bir şey Almanya’da Bavyera’da dahi, ki en zengin bölge ancak 5 merkez oluşabilmişti geçen haftaya kadar, günde kaç aşı yapılabilir ki?… Hoş Almanlar dünyanın en organizasyonu bilen ırkı, yine onlar bulurlar da ABD’yi düşünmek dahi istemiyorum).

Nisan sonu belki mayıs aylarında Türk aşıları devreye girecek ve aşılama yıl sonuna kadar devam edecek…

Bizler bence en geç Mayıs, olmadı geçen sene gibi haziran ayında tamamen bitireceğiz genel önlemleri ve bir daha da hiç olmazsa bu sebepten dolayı kapanmayacağız.

Büyük ihtimal yazın her ne kadar dünya açsa da Antikor Belgesi olmadan hiçbir şey yapılamamaya başlanacak, uçak ülkeye giriş vs vs.

Dünya bence bizden zor durumda olacak ve yeni aşıyı yapan ABD de aşılanma kesin 1 seneyi geçebilir… Seattle’da bir tanıdığıma 12/21 tarihi gelmiş- bunu dun duydum. Ayrıca insanlar da yukarıda yazdıklarımı düşünüp uyanıp istemeyebilir, o yüzden bu Antikor Belgesi çok önem kazanacak.

Şayet bu zamanlama tutulamazsa Allah hepimizi korusun, çünkü dediğim gibi ruh sağlımız gitmek üzere ve bir müddet sonra kimseyi tutamazsınız, aşı maşı kimse sessiz düzgün beklemez, olan olur, giden gider ve tabii seleksiyon kurbanlarını alır… Yine de 1 yıl gecikme ile aynı yere ancak çok sıkıntılı bir dünyada kendimizi buluruz…

Bugünlük bu kadar…

Aşı olma imkânı olup da olmak istemeyen, veya “ben Alman olacağım” diyenlerimiz varsa bana direkt yazabilirler, tartışmak isterim…

2021 senesi için temenni:

DSO’nun başındaki beyefendiden -her liderin olması lazım geldiği gibi- moral ve şevk verici olması beklenirken, kendisi tutup yeni sene hediyesi olarak “daha bu bir şey değil, çok daha kötüleri gelecek” diyebiliyor…

Böyle bir dünyada, daha önce de anlatmaya çalıştığım gibi, Covid, en büyük bedelini süratle almaya başladı. Zaten uzun süredir bozulmaya yüz tutmuş Ruh sağlığımız bozuldu, ve bozulmaya da devam ediyor.

Haberlere bakmak dahi içimden gelmiyor. Cinnet, Cinayet, çoğunlukla da daha az karşı koyabilen cinse karşı şiddet…

Üç dünya güzeli kız evladı ve onlardan da güzel -şimdilik-üç kız torun (damatlar ve 3 de erkek torunumu bu kez değişiklik olsun diye başta saymadım) mesuliyetini sırtlanarak 2021’e girerken bilhassa cinsiyete dayalı şiddet olaylarına dikkatinizi çekmek isterim.

“Türklerde olmaz Yunan’da olur” – veya tersi, veya başka ırkçı söylemler…, ya da “Müslüman yapmaz” …

bir dakika, Müslüman yapmaz evet de… Müslümanlığı sadece ibadet sanıp, gösterişli namaza indirgemiş olup, imanın aslının sevgi olduğunu hiç öğrenememişler, cidden Müslüman mı sayılacak?

DAES’e sorsan onlar da kendini Müslüman sanmakta veya karısını dövüp, hatta öldüren, sonra da “namusumu temizledim” deyip belki de Cumaya gidene göre? “Elhamdülillah Müslümanım”… Öyle mi?

Kızgınım… Üzgünüm…

Hutbelerde bu durumun köküne kadar inmeyip bir yerden gelen direktifleri okuyanlara da kızgınım!

Hiç mi canları yanmıyor? İçleri acımıyor? (Yapanlar haklarını helal etsin).

Elimizde muhtesem bir din ve onu tebliğ eden zatın hayatı dururken, Mevlana, Yunus, Tasavvuf gibi sevginin aslı varken…

Sevgi…

Lütfen bunu işleyelim, çocuklarımızın nasıl eğitilmesi lazım geldiğini anlatalım.

Kendini sevmeyen, sevgisiz olan, nasıl sevgi verebilir? Sevgi almamış olan nasıl sevgi geliştirsin?

Sevgisiz, tamamen Algoritma, yani mantık üzerine çalışmaya başlayan bir dünya çağına girdik bile.

Bu yüzden dini telkinin korkutucu değil, en büyük eksik olan “sevgi” üzerine olması lazım geldiğini düşünüyorum.

Bir ırk diğerinden iyi veya kötü olamaz. İnsan insandır!

Bana göre siyasetin elindeki tüm imkânı acilen bu yöne kaydırması gerekir, tabii ki alt yapı, yollar vs ekonomik kalkınma için şart – ancak ruhumuz, insanlığımız, sevgimiz gitti, gidiyor.

Etrafımız insan gibi gözüküp ama içi insan olmayan “insansı”larla doldu taştı. Sizler bu oluşumu göremiyor musunuz? Bilhassa Covid gibi sıkıntılar ortaya çıktığında, insanlar sürü içinde kaybolmayıp tek başlarına kaldığında bu durum daha da belirgin olarak ortaya çıkmakta…

Ne mi yapılmalı?

Eğitimsiz ebeveyn, kız çocuğunu hor görüp, erkek evladını da göklere çıkarır – veya tam tersi erkeğe (hayat boyu yara bırakacak şekilde) kötü davranırsa, bu çocuklardan ileride karşı cinse gerektiği gibi davranmasını nasıl bekleyebiliriz?

Ayrıca asıl dinimizin hakikatini öğrenmemiş, bilmeyen, Resulümüzün hayatını nasıl ibret alsın da, buna göre evlat yetiştirsin?

Görüşüme göre beğenmediğimiz önceki jenerasyonlar, yani annelerimiz, dedelerimizden bu yana insansılar gittikçe artmış, çünkü INSAN olma eğitimimiz yolda kalmıştır.

Dini eğitim dahil tüm eğitim sistemimiz insan olmayı öğretmeye daha fazla yönelmelidir. Bunun için acilen özel programlar yapılmalıdır, hocalar yetiştirilmeli, müfredatlara konmalıdır. Ben ne siyasetçi ne de eğitimciyim, ancak temenni edebilirim…

Her zaman dil öğrenimine önem veren biri oldum, ancak bugünkü görüşüm dil öğrenimine yeni dünyada gerek olmayacak.

Teknoloji icabına bakmaya başladı bile… Ve göreceksiniz şu an okula başlayanlar bile bu yönde 3-5 seneye kadar çok farklı eğitilecekler…

Tabii ki “hakiki dili bilme” ile “tercüme” arasında çok fark var. Dil bilme, o dilde düşünebilmeyi, kültürü anlamayı da getirir – bu doğrudur, Dil öğrenimi hala çok büyük önem taşımakta ancak büyük öncelik INSAN olmayı öğrenmek, öğretebilmektir artık.

Çünkü insan olmayı kimse, hiç bir teknoloji, hiçbir AI öğretmiyor, tam tersine bugünkü insanların davranışlarından ileri giden AI yeni teknolojileri buna göre geliştiriyor… ileride INSAN olma kalmayacak ve ben buna uzun süredir dikkat çekmeye çalışıyorum.

Eğitim sistemi… başka?

Dikkatinizi mutlaka çekmiştir, başına kötü bir şey gelen küçücük kızlar, hanımlar… Bazen bırakın hiç bir şekilde empatisi olmayan Savcılarla, aynı şekilde önceden bahsetmeye çalıştığım değerleri gelişmemiş Avukatlar ile muhatap olma durumundalar.

Avukat, Savcı ve Hakimlerimiz de tabii ki toplumumuzdaki bu noksanın, hatta bu hastalığın birer aynasıdır.

Eğitim ve Siyasi yönlendirme bu konuda çok açık ve gerekirse sert olmalıdır.

Mevzuyu işleyen Medya Mensupları da bu mağdurlara yapılanların bilinçli veya bilinçsiz büyük parçası olmaktadır. Haber sistematiği de “koruma” üzerine olmalıdır.

Unutmayalım:

Asıl halen Annedir. Anne nasıl eğitildiyse, nasıl gördüyse erkek veya kız çocuğunu o şekilde büyütür. Şiddet uygulayan çocukların da Anneleri vardır!

Bu biraz uzun yeni sene temennimi sonuna kadar okuyanlara teşekkür ederken, 2021’de bu konuya biraz daha fazla eğilinmesini ümit ediyorum

Sağlıklı kalın, sevgilerimle

Cuneyd Zapsu

Şükür hâlâ “bayram telaşı” yaşatabilen bir ailem var, o yüzden kusuruma bakmayın, biraz erken bir Bayram tebriği olacak…

Çoğumuzun eskiden dünyanın genel iyi/kötü anlayışı çok farklı değil miydi? Amerika iyi, Rusya kötü… Hürriyet bir tarafta, esaret öteki tarafta 60-70-80-98… yurdumuzda olanlar, şimdi yine tekrar yanlışlar…

Dünyada demir perde yıkıldıktan sonra NATO’nun kuruluş gayesi kalmayınca yeni bir düşman arayışı, hatta kendisinin yaratması, akabinde Bosna’da Avrupa’nın göbeğindeki mezalim ve Batı’nın seyirci kalması, İkiz kuleler sonrası tüm dünyada demokrasinin bir tarafa bırakılması ve Irak ile tüm Orta Doğu’nun, Suudi Arabistan dahil, bir nevi işgal edilmesi, öz önünde olmayan Rwanda, Kongo, Darfur, Rohingya Soykırımları… Daha yakanımızda bu genel işgalin (Suriye, Libya) çok farklı ve değişik dengelerden dolayı (Türkiye/Rusya) başarısız olması ve Filistin, hep Filistin… Eskiden bilmezdik, biri taraf iyiler, diğer taraf kotuydu… Biz de herkes gibi hep iyi idik… “kötüler” ötekiydi. Şu anda Filistin konusunda Amerika’nın sadece on yargılı ve taraf da değil, bilinçli çarpıtan bilgilendirmesinden bahsetmiyorum, ABD de hakimin kim olduğunu öğrendik, ancak sözüm ona daha doğru sandığımız Alman medyasına bakin, hem de aralarında en düzgün haber yapanlara bile, FAZ ve SZ dahi düğmeye basılmışçasına “çatışma… karşılıklı yaralı, ölümler… ve tabii ki Hamasın roketlerinden bahsediyor sadece” İsrail yerleşimcilerin Filistinlilerin evlerini basıp el koymaları ses getirmemesi için bir yandan Filistinlilere gözdağı verip, diğer yandan konuyu da (dünyaya da Hamasin beklenen reaksiyonunu göstermek için) Mescidi Aksa ile dağıtmalarını Almanlar dahil tüm “batı” medyası -tam istenildiği gibi- rapor ediyorlar… hem de bile bile… Eskiden tüm hükûmetleri, medyayı, hatta tüm insanları “iyi” ve doğruyu söyler sanırdım, kesinlikle güven vardı, daha saf ve mutluydum.

Şu anda çocuklarıma, torunlarıma kime güvenebileceklerini, doğruları ve yanlışları ile dünyayı onları endişelendirmeden nasıl anlatacağımı düşünüyorum. İstiyorum ki onlar da tüm insanları sevsin. Biz öyle büyüdük. Saftık, saflık temizlik, ve aptallık farklıdır… bir büyüğüm bana “sen çok safsın Cuneyd” dediğinde “evet, öyleyim ve ben öyle kalmak istiyorum, değişmeye hiç niyetim yok” cevabını vermiştim.

Kusura bakmayın, sadece bayram tebriği olacaktı, sıkmak istemedim, dökülüverdi… İleriki Bayramlara da hepimizin sıhhatle kavuşup – benim kuşağımın da daha güzel bir dünyayı görmesi umuduyla Bayramımız mübarek olsun.

Cuneyd Zapsu

Not: Bu demek değil ki gelmesin kazan dibiler, dolmalar, börekler… bırakın da gelsin gelsin. Evde dahi olsak, güzel şeyler giyinelim, Bayramı biraz olsun yaşayalım…